Laat je mening horen of je bang bent, er last van hebt, je mensen in je buurt kent die de ziekte meegemaakt hebben, streken waar de ziekte opgedoken is, … kortom weet je iets deel het met anderen.

De symptomen of de chronische Q-koorts hangen af van hoe de infectie zich manifesteert. Op verschillende manieren kan de koorts je lichaam aantasten.

Q-koorts endocarditis
Wanneer je endocarditis hebt is de rand van je hart geïnfecteerd, wat kan lijden tot schade van het complete hart. Klachten en symptomen kunnen zijn koorts, nachtelijk zweten, koude rillingen, vermoeidheid en kortademig.

Infecties aan de bloedvaten
Wanneer de bacterie je bloedvaten infecteert kun je last hebben van koorts, vermindering van de eetlust en gewichtsverlies.

Andere symptomen van chronische Q-koorts
Raar maar waar, chronische Q-koorts kan zich ook manifesteren als een botinfectie zoals osteomyelitis, een chronische longinfectie of chronisch vermoeidheidssyndroom, ieder met zijn eigen typische klachten en symptomen.

Het ziektebeeld is te vergelijken met een gewone koorts en geeft meestal volgende symptomen.

Hoge koorts (tot soms meer dan 40°)
Hoofdpijn
Vermoeidheid
Droge keel
Koud hebben
Zweten
Een droge frequente hoest
Pijn op de borst
Buikpijn
Nausea
Braken
Diarree
Spierpijn
…

Acute Q-koorts
Meer dan de helft van alle patiënten die besmet zijn met Q-koorts zullen nooit zichtbare symptomen ervaren. Heb je toch een van de symptomen …
Meer over acute Q-koorts

Chronische Q-koorts
Heb je de Q-koorts voor meer dan 6 maand dan kun je gerust spreken dat deze zich chronisch ontwikkeld heeft. De chronische vorm kan …
Meer over chronische Q-koorts

Deze dieren brengen de bacterie over via hun urine, stoelgang of melk en gaan zich nestelen in de placenta en hun lichaamsvochten. Wanneer deze uitgescheiden worden en drogen, kan de bacterie zich verspreiden via de lucht.

Mensen gaan deze via de lucht inademen in de longen en zich zo gaan besmetten. Ook via het drinken van grote hoeveelheden ongepasteuriseerde melk of bijvoorbeeld een beet van een geïnfecteerde teek kun je Q-koorts oplopen.

Beroep
Bepaalde beroepen plaatsen je in een hogere risicoschaal doordat je bijvoorbeeld veelvuldig in contact komt met dieren en afvalstoffen van dieren. We denken hierbij aan veeartsen, beenhouwers, boeren en personen die aan wetenschappelijk onderzoek doen bij dieren.

Locatie
Gewoon al het feit dat je dicht bij een boerderij woont, kan een groter risico inhouden, opdat de bacterie via de lucht kan “reizen” en je zo kan besmetten.

Geslacht
Volgens statistieken hebben meer mannen dan vrouwen de Q-koorts.

Geschiedenis van acute Q-koorts
Iedereen die ooit de acute vorm heeft doorgemaakt kan ook de chronische vorm hebben met alle vormen van de ziekte. Het risico stijgt tevens als je al een hartpatiënt bent, aantastingen aan de bloedvaten of een verminderde weerstand hebt.

- Endocarditis: een inflamatoire ziekte van het membraan rond het hart.
- Meningitis: inflamatie van het membraan rond je hersenen en spinaal kanaal.
- Pneumonie
- Acute respiratoire nood waarbij je een tekort aan zuurstof hebt.
- Zwangerschapsproblemen met mogelijks een miskraam, een laag geboortegewicht van de baby, vroeggeboorte en groeiretardatie.

Indien je de laatste weken in contact bent geweest met een omgeving waarbij er een verhoogd risico was op Q-koorts en je hebt last van griepachtige symptomen raadpleeg dan je huisarts. Heb je griepsymptomen na in het contact geweest te zijn van dierlijke resten of dierlijke producten maak dan ook hier een afspraak met je huisarts ter controle. Zelfs indien na enkele weken alle symptomen terug verdwenen zijn neem je best eens contact op met je huisarts voor een controle.

Wat kun je verwachten

Hoewel het er sterk op lijkt zijn de symptomen van de Q-koorts niet volledig hetzelfde als een griep. Hierbij zal je huisarts vooral de link proberen te leggen naar eventuele hart- en vaatstoornissen, pneumonie of hepatitis. Uitgesproken klachten die je bij een gewone griep niet direct verwacht. Tevens zal de arts proberen je activiteiten en omgeving in kaart te brengen teneinde een beeld te kunnen hebben van de mogelijke besmettingshaarden. Een bloedtest kan uiteindelijk de definitieve diagnose geven.

Serologische testen
Om een specifieke diagnose te kunnen stellen zal je arts bloedstalen afnemen en je antistoffen testen op de Coxiella burnetii antigenen.

Echocardiografie
Wanneer er een vermoeden is van chronische Q-koorts, zal je arts een echocardiogram nemen om na te gaan of er geen letsels zijn aan je hart.

- Zorgvuldig omgaan met dierlijk afval.
- Gebruik ontsmettingsmiddelen. Kijk of ze een voldoende ontsmettende werking hebben tegen ondermeer de burnetii bacterie.
- Was je handen: was regelmatig je handen met water en zeep gedurende de dag.
- Drink alleen gepasteuriseerde melk. Grote hoeveelheden rauwe producten van dieren innemen kan de besmetting versnellen
- Laat je vaccineren: niet zo evident maar het kan. In Australië ondermeer zijn er effectief vaccins in omloop.
- Beperk de beroepsrisico’s: kom je veel in contact met dieren zoals een veearts, een wetenschappelijk onderzoeker of een boer wees dan beducht voor de risico’s en probeer zo proper en hygiënisch mogelijk te werken.
- Plaats besmette dieren in quarantaine: Gezien de overdracht van de besmetting heel vlug kan gaan, plaats zo vlug mogelijk besmette dieren in afzondering.
- Doe regelmatig testen: werk je in een omgeving met veel dieren doe dan regelmatig testen. Niet alleen op de Q-koorts maar ook op andere aandoeningen.
- Vermijd gevaarlijke gebieden: ben je zwanger of heb je last van je hart en longen; vermijd dan boerderijen en agrarische gebieden.